Ach te wskazówki..

So many judgments made too hastily Many decisions made too rapidly Returned to me, so today I am beating with myself

Only, and in the lives of others I am standing by

 Mama zawsze mi mówiła: „Niczego nie ułatwiaj mężczyźnie. Jeśli cię kocha, to cię znajdzie, choćbyś nie wiem gdzie była, zdobędzie cię nawet spod ziemi. A jak mu będziesz pomagać, to choćbyś podała się na srebrnej tacy, nic z tego nie będzie. Pamiętaj, nigdy nie ułatwiaj mężczyźnie”. Miałam te słowa „wdrukowane” w mózgu i w moim przypadku sprawdziły się. Mój mąż mówi, że nikt go w życiu tak nie umęczył jak ja. Teraz śmieje się z tego, ale ja jestem jego żoną

W końcu się poddajesz. Nie walczysz, nie krzyczysz, nie płaczesz. Patrzysz obojętnym wzrokiem na to, co Cię otacza i już nie potrafisz zrozumieć o co było to zamieszanie. Nie interesuje Cię już czy ktoś odejdzie albo czy może zranić. Zgadzasz się na wszystko. 

Dawałam wskazówki

Drobiazgi,klucze,moje serce i wystane ścieżki

Trafione w pole

Ciszy i rozlanych leż 

Skaczące płótna mojej sztalugi

Z mapą jak powoli wejść na moje

Serce i jak w nim pozostać

Ciemno Tu Teraz.Ciebie Brak.

Ale serce pamięta drogę do ciebie..

Ta sama bez zmian,ale z drzazgą po szklanym lustrze głośnego echo

Tęskniących nocy i dni poznawania siebie